در نبرد مرگ و زندگی

امروز چند ساعتی خونه ی خواهرم بودم که دکترش ختم دوره ی شیمی درمانی ش رو اعلام کرده و حالا اون مونده و درد بی پایان و یه مشت قرص. چقدر سعی کردم خوب باشم و از لحظه لذت ببرم با علم به اینکه قراره از دستش بدم اگر خودم زودتر موعدم نرسیده باشه... سه هفته ی دیگه سه سال از رفتن بابا می‌گذره و من هنوز فرصت نکردم به رفتنش فکر کنم و باهاش کنار بیام. چقدر دارم دست و پا می زنم که جرقه ای از شادی ، شادی ای که آلوده به درد و غم نباشه رو‌ تجربه کنم.

آخرین مطالب این وبلاگ

مطالب پیشنهادی

آخرین مطالب سایر وبلاگ ها